คาร์บอนเปิดใช้งานสำหรับการกำจัดไดออกซิน

หลักการของการกำจัดไดออกซินโดยคาร์บอนที่เปิดใช้งานส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับโครงสร้างรูขุมขนที่เป็นเอกลักษณ์และการดูดซับทางกายภาพ คาร์บอนที่เปิดใช้งานเป็นวัสดุคาร์บอนที่มีโครงสร้างรูขุมขนที่อุดมไปด้วยซึ่งมี micropores จำนวนมาก mesopores และ macropores รูขุมขนเหล่านี้ให้พื้นที่การดูดซับสำหรับโมเลกุลไดออกซิน ความสามารถในการดูดซับของคาร์บอนที่เปิดใช้งานมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับพื้นที่ผิวเฉพาะปริมาณรูพรุนและการกระจายขนาดรูขุมขน พื้นที่ผิวที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้นพื้นที่ที่มีขนาดใหญ่ขึ้นซึ่งคาร์บอนที่เปิดใช้งานสามารถสัมผัสกับโมเลกุลไดออกซินและความสามารถในการดูดซับที่แข็งแกร่งขึ้น ปริมาณรูพรุนและการกระจายขนาดรูขุมขนยังมีผลกระทบที่สำคัญต่อผลการดูดซับ มันมักจะต้องใช้เส้นผ่านศูนย์กลางรูขุมขนเฉลี่ย 2.0-5.0nm, พื้นที่ผิวเฉพาะที่มากกว่า 500 ตารางเมตร/กรัมและปริมาตรรูขุมขนเฉพาะมากกว่า0.2cm³/g

‌ วิธีการใช้งานสำหรับคาร์บอนที่เปิดใช้งานเพื่อกำจัดไดออกซินส่วนใหญ่รวมถึงการดูดซับเตียงที่เคลื่อนไหวการดูดซับเตียงคงที่และการไหลของเจ็ทไหลรวมกับการกำจัดฝุ่นถุง ในปัจจุบันวิธีการพกพาเจ็ทไหลรวมกับการกำจัดฝุ่นถุงโดยทั่วไป วิธีนี้ช่วยลดปริมาณไดออกซินได้อย่างมีประสิทธิภาพในก๊าซไอเสียผ่านการฉีดคาร์บอนที่เปิดใช้งานและการกรองโดยถุงและอัตราการกำจัดสามารถเข้าถึงได้มากกว่า 95%

คาร์บอนที่เปิดใช้งานมีผลกระทบที่น่าทึ่งในการกำจัดไดออกซินและสามารถดูดซับและแก้ไขโมเลกุลไดออกซินได้อย่างมีประสิทธิภาพลดการแพร่กระจายและมลพิษรองในสิ่งแวดล้อม นอกจากนี้กลุ่มการทำงานที่อาจมีอยู่บนพื้นผิวของคาร์บอนที่เปิดใช้งานยังสามารถตอบสนองทางเคมีกับไดออกซินเพิ่มความสามารถในการดูดซับ